Λίζα Διαμάντακη: “Το διαμάντακι” που πέρασε τα φοιτητικά του χρόνια στην Καστοριά

Κάποιες φορές, σχεδόν μαγικά, γνωρίζεις κάποιους ανθρώπους που σε συναρπάζουν· που η λύση να σε κερδίσουν από το χαίρω πολύ είναι μονόδρομος. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι κι η Λίζα Διαμαντακη. Το διαμαντάκι όπως πολλοί, σωστά, την αποκαλούν. Στην προκειμένη περίπτωση, το επίθετο ήρθε και κούμπωσε πάνω στην Λίζα ως άνθρωπο.

Πέρασε τα φοιτητικά της χρόνια στην Καστοριά όπου κι ασχολήθηκε με τα κοινά, και πιο συγκεκριμένα διέπρεψε στην παράταξη της Δ.Α.Π-Ν.Δ.Φ.Κ. Κάτι που ίσως να έχει αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο για αυτό που είναι σήμερα.

Μέσα σε όλα, πρόθυμη να βοηθήσει πάντα, με ένα υπέροχο χαμόγελο, όποιον χρειαστεί χωρίς να κάνει διακρίσεις. Μαινόμενος ταύρος, βέβαια, σε περίπτωση που νιώσει την εκμετάλλευση.

Ένας άνθρωπος ιδιαίτερα πολυάσχολος, που ίσως και να ασχολείται περισσότερο με τους άλλους απ’οτι με τον ίδιο της τον εαυτό γιατί θεωρεί πως αν χτίσουμε σωστά το γύρω μας δημιουργούμε τον εαυτό μας.”Μαγκάκι” αλλά και κυρία ανάλογα με το ύφος τον περιστάσεων. Αντιμετωπίζει πάντα με έναν ιδιαίτερο τσαμπουκά το άδικο και ιδιαίτερα όταν αυτό νιώθει ότι πάει κόντρα με την προσωπικότητα της. Όμορφη, έξυπνη, ηθική, ευαίσθητη, επιλεκτική, με λόγο μετρημένο και ορθό, ένας ακέραιος χαρακτήρας παρά το νεαρό της ηλικίας της. Επιβλητική σαν παρουσία, ένας άνθρωπος που αν κινείται στον ίδιο χώρο τον προσέχεις θέλοντας και μη. Προσπαθεί μάταια να είναι διακριτική γιατί, αν και υπέρ του δέοντος κοινωνική, δεν θέλει να νιώθει ότι περιορίζει τον άλλον.

Δεν είναι τυχαίο που κατάφερε να κρατήσει επαφές και ισχυρούς δεσμούς με όσους συναναστράφηκε μέχρι τώρα στην ζωή της. Την εμπιστεύονται και την κατανοούν γιατί προτιμάει να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα παρά να αθετήσει την υπόσχεση της. Γίνεται στήριγμα για τους δικούς της ανθρώπους. Έτσι, ο περισσότερος καιρός την βρίσκει κάπου ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Χίο και Ρόδο προκειμένου να καταφέρει να συνδυάσει την δουλειά της, την ιστιοπλοΐα και τους αδελφικούς της φίλους, 3 πράγματα τα οποία λατρεύει. Με ότι καταπιάνεται βάζει την καρδιά και το μεράκι της, ανεβάζοντας έτσι ψηλά τον πήχη καθότι τέτοιοι άνθρωποι τείνουν να εκλείψουν.

Προσωπικά, δεν θα με εντυπωσιάσει αν την δούμε στην πολιτική σκηνή και κατά την ταπεινή μου άποψη δεν θα πρέπει τέτοιοι άνθρωποι με όραμα να λείπουν από αυτήν.

Κείμενο: Αλκιβιάδης δημοσιογράφος

tragikogreece.blogspot.com

 

 

shares