Ανταρτικό, η «φωλιά των αετών» στη Φλώρινα (εικονες)

Ο παραδοσιακός οικισμός που υπήρξε ακμαίο κεφαλοχώρι

Το όνομά του το πήρε προς τιμήν των πολυάριθμων κατοίκων του χωριού που συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα. Το Ανταρτικό (ή και Αντάρτικο) της Φλώρινας ονομαζόταν Ζέλοβο, και μετονομάστηκε το 1927. Είναι ένας από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού, χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές του βουνού Βαρνούντα.

Ιδρύθηκε γύρω στα 1800 και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 υπαγόταν στην επαρχία Φλώρινας αλλά πλέον ανήκει στον δήμο Πρεσπών. Βρίσκεται στον οδικό άξονα Φλώρινας-Κρυσταλλοπηγής.

Η μακεδονική αρχιτεκτονική του Ανταρτικού είναι ιδιαίτερη και μαρτυρά την αίγλη του παρελθόντος, καθώς προπολεμικά το Ανταρτικό ήταν κεφαλοχώρι και σταθμός των εμπόρων και των πραματευτάδων της εποχής. Τα πλινθόκτιστα σπίτια του διατηρούν το ενδιαφέρον τους και ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός.

Σε πολύ μικρή απόσταση βρίσκεται η πηγή Πελιόρ, ενώ οι κατάφυτες όχθες του Λαδοπόταμου ή Ζελοβίτη είναι γεμάτες ιτιές και φουντουκιές. Στην περιοχή γύρω από τον οικισμό βρίσκουν καταφύγιο πολλά άγρια ζώα, όπως αρκούδες, λύκοι, αγριογούρουνα, ζαρκάδια και αλεπούδες.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δύο εκκλησίες του χωριού, τα βυζαντινά μνημεία του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Αθανασίου. Το τέμπλο της τελευταίας κατασκευάστηκε το 1882.

– Δείτε τις φωτογραφίες στο newsbeast.gr

1 σχόλιο

  1. Το Ανταρτικό υπήρξε και πατρίδα του Μακεδονομάχου Παύλου Κύρου ,ο οποίος υπήρξε οδηγός αλλά και συναρχηγός στη ουσία του σώματος του κρητικού Μακεδονομάχου Ευθύμιου Καούδη ,αποτελούμενου από 15 άνδρες ,κατά τον αγώνα του 1904.

    Το Ανταρτικό , όπως διαβάζουμε στο ” ανέκδοτο ημερολόγιο του Μακεδονομάχου Ευθύμιου Καούδη ” ,το 1902 από τις 300 οικογένειές του μόνο οι 10 είχαν προσχωρήσει στην Εξαρχία ( Βούλγαροι ),οι υπόλοιπες ήταν με το Πατριαρχείο ( Πατριαρχικές ).
    Το 1904 οι μισοί κάτοικοί του είχαν προσχωρήσει στην Εξαρχία , παρ’ όλα αυτά ,οι Πατριαρχικοί είχαν τον πρώτο λόγο και ήλεγχαν και τις δύο εκκλησίες του χωριού .

    Ο Π. Κύρου σαν Ζελοβίτης , στην ουσία κράταγε το σώμα του Καούδη τον περισσότερο χρόνο στην περιοχή Τρίγωνο ( ‘Οσιμο ) – Ζέλοβο – Πισοδέρι , για ασφάλεια του χωριού του .

    Μετά δε τη μάχη του Σαββάτου 18/9/1904 του Οσίμου ( Τριγώνου ) , κατά την οποία οι 15 του Καούδη τα βάλανε με 500 ” Βούλγαρους ” και σκότωσαν 24 από αυτούς χωρίς οι ίδιοι να χάσουν ούτε έναν ανδρα,και στην οποία βοήθησαν και οι Ζελοβίτες και ΄έκανε τον Βούλγαρο Καρσάωφ να αναφωνήσει με θαυμασμό : ” Ώ τους κερατάδες , τι μας έκαναν !” , ο Καραβαγγέλης από Καστοριά γράφει στον Καούδη , που λημέριαζε στο Ζέλοβο :

    ” Προς Θεού κι άς μη γίνεται δουλιά μέχρι την άνιξην , σου φθάνει ( το κατόρθωμα της 18/9/1904 ) , το Ζέλοβον και το Πισοδέριον να φυλάξεις και να φυλαχθής έως την άνιξην “…….( η ορθογραφία είναι του Καούδη ) .-

shares