Γιατί φτάσαμε ως εδώ; (του Βασίλη Κωνσταντίνου)

Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Είμαστε σε γιορτινή ατμόσφαιρα. Τα γεγονότα όμως, οι δολοφονίες στο Στρασβούργο την δηλητηριάζουν. Μία υπέροχη αγαπημένη μου πόλη τραυματίστηκε. Σοκαρίστηκε όλος ο κόσμος. Πέρσι στην Φραγκφούρτη έτυχα την μέρα που έβαζαν τους τεράστιους τσιμεντένιους κύβους για να προστατέψουν την Χριστουγεννιάτικη αγορά. Με ρώτησε ένα τοπικό κανάλι. Δεν απάντησα.
Δεν κατάλαβα στην αρχή γιατί είχαν μαζευτεί τόσοι επίσημοι και γιατί. Μετά όμως σκέφτηκα ότι ήθελα και έπρεπε να πω πολλά. Να διαμαρτυρηθώ γιατί καταφέραμε να ζούμε μέσα και με φόβο. Κάτι πρέπει να κάνουμε. Πρέπει άμεσα οι μετανάστες να μάθουν την ιστορία μας τα ήθη και έθιμά μας και να χαίρονται με τις γιορτές μας ανεξάρτητα από το τι πιστεύουν. Να κάνουν ταχύρυθμα μαθήματα υποχρεωτικά κοινωνιολογίας και Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Φαίνεται ότι μερικοί από αυτούς δεν μας καταλαβαίνουν και λυπούνται που εμείς χαιρόμαστε.
Έχουμε δηλαδή μια σύγκρουση πολιτισμών, κουλτούρας, αντίληψης της ζωής. Εκτός όμως και από αυτούς τα σχολεία και γενικά η παιδεία πρέπει να αναθεωρήσουν προγράμματα σπουδών και να περνούν τα μηνύματα, μέσω της Ιστορίας μας. Τα παιδιά και όχι μόνο δεν θα κοινωνικοποιηθούν σωστά, όταν η παιδεία δεν είναι αυτή που πρέπει. Η ευρωπαϊκή συνείδηση που λείπει, η μελέτη του παρελθόντος μας, το πώς και γιατί φτάσαμε εδώ, τι δεν κάνουμε σωστά.
Είναι ο μόνος δρόμος που θα οδηγήσει σε συμφιλίωση την πολυπολιτισμική κοινωνία μας. Στο να καταλάβει το σήμερα την εποχή μας και να αμύνεται σε τρομοκράτες αλλά ταυτόχρονα να σέβεται και να εντάσσει άλλους μετανάστες στην κοινωνία μας. Να δώσει μεγάλη βαρύτητα στην παιδεία.δεν υπάρχει άλλη λύση
ΥΓ: Οι φωτογραφίες από την πρόσφατη επίσκεψη στην Πομπηία. Από την πόλη που σκέπασε και διατήρησε ανέπαφη ανέπαφη την ιστορία. Για να μαθαίνουμε πρώτα εμείς και μετά οι μετανάστες επισκέψεις την ιστορία μας