Η αστυνομία σταμάτησε χθες τα μπουλούκια, μετά από καταγγελίες

Αφήστε επιτέλους την πόλη μας να ξεμιζεριάσει…

Εχθές το βράδυ, 14 Δεκεμβρίου 2018, ενόψει εορτών, ενόψει Ραγκουτσαριών, πραγματοποιήθηκαν στην πόλη μας οι πρώτες παραδοσιακές βόλτες από παρέες νέων στους δρόμους της πόλης με τη συνοδεία των χάλκινων μουσικών οργάνων.
Η μια πραγματοποιήθηκε νωρίς το απόγευμα ξεκινώντας από την πλατεία Ομονοίας και ξεχύνοντας σε διάφορα σοκάκια της παλιάς πόλης και όχι μόνο, και η δεύτερη αργότερα αρχικά σε κατάστημα της πόλης και στη συνέχεια στον πεζόδρομο της Ερμού.
Και στις δύο περιπτώσεις έγιναν καταγγελίες από πολίτες στο αστυνομικό τμήμα και οι αρχές παραβρέθηκαν ώστε να διακόψουν τη διασκέδαση μας. Σε μια Καστοριά που έχει προβλήματα οικονομικά, μείωσης πληθυσμού, ανυπαρξίας πολιτιστικών δρώμενων και ημέρα με την ημέρα βυθίζεται στην μιζέρια και στην απραξία, καλό θα ήταν να είμαστε ανεκτικοί όλοι μας και να αφήσουμε όσους έχουν ακόμα τη διάθεση και τη θέληση να διασκεδάσουν ακόμα και μέσα στις δύσκολες συνθήκες που διανύουμε, έτσι ώστε η πόλη μας, που ίδιοι οι πολίτες της, την χαρακτηρίζουν «φαντασμα», να ζωντανέψει αυτές τις είκοσι ημέρες.
Ας ενωθούμε όλοι να αναβιώσουμε τις παραδόσεις και τα έθιμα μας και να αφήσουμε συνήθειες χρόνων να δώσουν στην Καστοριά μας το χαμένο της χρώμα.
Καλές γιορτές και καλά Ραγκουτσάρια.
                                                                      Χάρης Ευαγγέλου

 sentranews.gr

 

6 Σχόλια

  1. Σωστα οχι στη μιζερια….ομως τα μουσικα ακουσματα καμμια απολυτως με τα ακουσματα της περιοχης ενας αχταρμας απροσδιοριστος…η επιλογη φτηνων μουσικων σχηματων απο τη γειτονα χωρα εχει αυτα τα αποτρλεσματα.

    • Μίζερος Αντιγιορτηνίδης

      Τα φτηνά μουσικά σχήματα από τη γείτονα χωρα που αναφέρεις, διασκεδάζουν παίζοντας μουσική, χορεύουν με τον κόσμο και προσφέρουν απλόχερα χαμόγελα, ζεστασιά και πολιτισμό!
      Τα ακριβά μουσικά σχήματα από την Ελλάδα που προφανώς εννοείς, λειτουργούν πλέον σαν Jukebox!
      Παίζουν μόνο για χρήματα, είναι αγγαρειομάχοι και απαιτούν συνέχεια και με άσχημο τρόπο ασημωματα!
      Τι δεν καταλαβαίνεις???

  2. Συγχαρητήρια στην Αστυνομία.
    Δε μπορεί να συνεχιστούν αυτά τα ΚΑΜΩΜΑΤΑ.
    Οι ώρες κοινής ησυχίας είναι σεβαστές, σε κάθε Ευρωπαϊκό Κράτος. Σε κάθε πολιτισμό.
    Μόνο οι ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ και οι ΒΑΡΒΑΡΟΙ, δε σέβονται το συνάνθρωπο τους.
    Υπάρχουν ηλικιωμένοι, άρρωστοι, πενθούντες, μωρά…. και πάνω από όλα, ΝΟΜΟΙ, που σέβονται το συνάνθρωπο, και γι’ αυτό καθιέρωσαν ώρες κοινής ησυχίας.
    Νόμος δεν είναι του Ραγκούτσαρου που γουστάρει καμώματα….

    • Τα καρναβάλια της Καστοριάς ξεκίνησαν από την διάθεση του κόσμου εν μέσω τουρκοκρατίας, να αντιδράσει από το κατεστημένο και να αφεθεί και να ξενοιάσει (με την σιωπηρή άδεια των αρχών). Αυτό με τα χρόνια έγινε η παράδοση των γνωστών τοις πάσι καστοριανών καρναβαλιών ή ραγκουτσαριών αν προτιμάτε, όπου όλοι ανεξαιρέτως οι Καστοριανοί ανεχόμαστε το «τζιγκιρλάνγκα» και τον τρόπο που έχει ο καθείς για να εκφραστεί και να υπερβεί την καθημερινότητά του και να επιδείξει την διαφορετικότητά του.
      Λυπάμαι πολύ και στεναχωριέμαι να διαβάζω τέτοιες συντηρητικές απόψεις που δεν συνάδουν με την παγιωμένη αντίληψη των αυτοχθόνων, οι οποίοι στον ήχο της μουσικής εφραίνουν την ψυχή τους και με το κρασί την καρδιά τους.
      Αγαπητή Ελένη, όπως και σε κάθε εμπειρία πρέπει να – θέλεις να – τη ζήσεις για να την νιώσεις και να την εμπεδώσεις.

      • Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου αγαπητέ Dr.Who, ωστόσο θα σεβαστό και την άποψη της αγαπητής Ελένης και θα γίνω πιο σαφής.
        Η όχληση είναι αυτό που παράγει με την συμπεριφορά του το άτακτο πλήθος, για παράδειγμα, που συνήθως φωνάζει, χειρονομεί, είναι ανεξέλεγκτο, ο καθένας δεν λειτουργεί ως άτομο με φρόνηση, αλλά ο ένας παρασύρεται από τον άλλο, όλοι γίνονται μια μάζα. Η όχληση λοιπόν αυτή επηρεάζει ψυχολογικά αρνητικά εκείνα τα άτομα τα οποία δεν αποτελούν μέρος του άτακτου πλήθους.
        Η όχληση έχει τα εξής χαρακτηριστικά:
        1. Την ένταση
        2. Την διάρκεια.
        3. Την αιτία και
        4. Τον χρόνο δημιουργίας
        Για να δούμε έχει δίκιο η κυρία Ελένη;
        Αν η ένταση της όχλησης είναι πολύ δυνατή, έχει διάρκεια μεγάλη , δεν αιτιολογείται και λαμβάνει χώρα σε ώρες κοινής ησυχίας πράγματι η κυρία Ελένη έχει απόλυτο δίκιο.
        Στο προκείμενο θέμα λοιπόν , η όχληση που παράγεται από τους ήχους των χάλκινων οργάνων είναι πολύ έντονος, καθότι οξύς ο ήχος τους (και των νταουλιών) και σε συνδυασμό πάντα με την διάρκεια του, είναι πράγματι ενοχλητικό . Οταν δε αυτό συμβαίνει ώρες κοινής ησυχίας τότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Και είναι ακόμη χειρότερα όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένη αιτία αποδεκτή από την πλειοψηφία μιας κοινωνίας.
        Και πιο ειδικά τώρα:
        Συνήθως οι παρέες που εκφράζονται σε προεόρτια γλέντια και κάνουν πατινάδα στους δρόμους της πόλης κινούνται και δεν είναι στατικές, με αργή ταχύτητα αλλά κινούνται. Αν σταθούν για πολύ ώρα κάτω από μία οικοδομή , κάτω από ένα μπαλκόνι (μετά της 12 το βράδυ ας πούμε) τότε δικαιολογώ την κυρία Ελένη. Αν πράγματι η παρέα με τα χάλκινα στήθηκε για καμιά ώρα κάτω από το μπαλκόνι της έχει απόλυτο δίκιο.Πρακτικά όμως, αυτές τις ημέρες τουλάχιστον (τις προεόρτιες) δεν στέκονται αλλά κινούνται γενικώς. Αιτία κοινωνικώς αποδεκτή υπάρχει για τις αυθόρμητες αυτές εκδηλώσεις , τα ραγκουτσάρια. Η διέλευση από τους δρόμους είναι πιστεύω σύντομη και δεν διαρκεί η όχληση πάνω από πέντε λεπτά. Ας είμαστε λίγο πιο ανεκτικοί όλοι οι άλλοι εμείς που για τους δικούς μας λόγους δεν συμμετέχουμε σε αυτές τις αυθόρμητες εκδηλώσεις διασκέδασης , κεφιού και γλεντιού. Ας αφήσουμε αυτό το εικοσαήμερο να εκφραστούν ελεύθερα οι πολίτες αυτής της πόλης. Ας τους αφήσουμε να δώσουν το χρώμα των εορτών. Ας κάνουμε μια εξαίρεση στις αυστηρές μας συμπεριφορές. Και αυτοί που συμμετέχουν είναι συνάνθρωποι μας , είναι νέοι,εργαζόμενοι, οικογενειάρχες, επιχειρηματίες , άνθρωποι των γραμμάτων ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ.

        Καλή διασκέδαση σε όλους τους πολίτες της πόλης μας .

  3. Εξιδανίκευση της παράδοσης ή σωστή αντίληψη του παρόντος ;

    Μπορούσε ο » παραδοσιακός » , ο » παλιός » Καστοριανός » να διασκεδάσει όπως ο σύγχρονος ;
    Μήπως περίμενε ένα χρόνο πότε θα έρθουν οι μέρες των Χριστουγέννων και τα Φώτα ( Ραγκουτσάρια ) για να ξεδώσει και να χαλαρώσει ;

    Μπορούσε ο » παλιός » Καστοριανός και πότε ; ν’ακούσει τα » όργανα » να παίζουν ; Μήπως μόνο σε γάμους και γιορτές ; και πόσες ήταν αυτές ;

    Σήμερα κάθεσαι στο σπίτι σου και όποια στιγμή επιθυμείς ακούς όχι μόνο τα » όργανα » της οδού Μητροπόλεως , αλλά τα » όργανα » όλου του κόσμου , ό’τι ήχο τραβάει η ψυχή σου : από τον πιο άτεχνο και κακόγουστο ως το adagio της σονάτας op. 106 του Μπετόβεν με τον Βλαδίμηρο Ασκενάζι ……..ας είναι καλά η τεχνολογία και το ίντερνετ .

    Σήμερα δεν είναι ανάγκη να τρέχεις στους παγωμένους δρόμους , για να δεις και να » χαζέψεις » σατυρικές εικόνες και καρναβάλια · κάθεσαι στο σπίτι σου , ενεργοποιείς την τεχνολογία ( κυρίως ίντερνετ ) και ικανοποιείς την όρασή σου , όχι μόνο με καρναβάλια , αλλά με τη θέα όλου του κόσμου , από το πιο σκληρό και χυδαίο πορνό , ως την πιο εξειδικευμένη και εκλεπτυσμένη ερμηνεία του Σαίξπηρ , ανάλογα με την επιθυμία της στιγμής και την προσωπικότητά σου .

    Αλλά τι λέω » κάθεσαι σπίτι σου » ; τα έχεις όλα αυτά μαζί σου , όπου και να βρίσκεσαι : Στο κινητό σου τηλέφωνο !!

    Κι αν θέλεις και κάτι πάρα πάνω , και ζώσα συμμετοχή , και δεν σου αρκούν οι ημερήσιες ή εβδομαδιαίες νυχτερινές εκδηλώσεις της Καστοριάς , καβαλάς όχι το άλογό σου πια , αλλά το αυτοκίνητό σου , και σε 1,5 ώρες είσαι στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης , ή στο Κ.Θ.Β.Ε ή σε κάποιο εξωραϊσμένο ή μπανάλ σκυλάδικο αυτής της πόλης , ανάλογα με τα γούστα του καθενός …….

    Αν ο » παλιός » Καστοριανός » είχε όλες αυτές τις δυνατότητες ικανοποίησης των αισθήσεων , που προαναφέρθηκαν , λέτε να διασκέδαζε και να χαλάρωνε επί 20 μέρες στο τέλος κάθε χρονιάς κι στην αρχή της επομένης ; Εγώ ,νομίζω , πως όχι .

    Προς τι λοιπόν να σώσουμε και να διατηρήσουμε ακέραια την παράδοσή μας ; Ένα κλάσμα αυτής της παράδοσης , κατά δύναμη αντιπροσωπευτικό δεν αρκεί ; Οι 20 ημέρες αν γίνουν 5—6 δεν είναι αρκετές ;

    Αυτή η ρομαντική εξιδανίκευση του παρελθόντος : ότι παλιά ήταν καλύτερα τα πράγματα , πιο απλά κ.λπ ,και ο άνθρωπος ευτυχέστερος ,και πως σώνει και καλά πρέπει να τα διατηρήσουμε αυτούσια , κι αν είναι δυνατόν ( για κάποιους ) να επιστρέψουμε σ’αυτά , μήπως είναι μια αυταπάτη , μια επιπόλαια υπερεκτίμηση της παράδοσης ;

    Ας πάρουμε για παράδειγμα τον ύψιστο βαθμό ικανοποίησης των ανθρώπινων αισθήσεων , όταν όλες μαζί συνεργάζονται για να βγάλουν το » Αχ ! » της αποκορύφωσης της πράξης που είναι υπεύθυνη για την διαιώνιση της ζωής , ήταν διαφορετική , εντονότερη και άλλης ποιότητας , αυτή η ικανοποίηση των » παλιών » Καστοριανών , απ’ ότι των σημερινών ;

    Αν δεν ήταν ακριβώς η ίδια , η ζωή στην Καστοριά θα είχε τερματιστεί ……….

    Άντε τότες , μια κι έχουμε πολλές γούνες στην πόλη μας , να βγάλουμε τα εσώρουχά μας , και γυμνοί να ρίξουμε μια γούνα πάνω μας , να πάρουμε κι ένα ρόπαλο στο χέρι και κραυγάζοντας άναρθρα να κατοικίσουμε στη …..Σπηλιά του Δράκου , οι δε πιο ……θερμόαιμες και κουλτουριάρες να αναστήσουν και την μητριαρχική κοινωνία …….

    Αυτή θα είναι η πιο αυθεντική και γνήσια επιστροφή στην παράδοση και στην αυθεντική ανθρώπινη ευτυχία …….

    Βέβαια , από τότε που ο άνθρωπος ( Αδάμ και Εύα ) διώχτηκε από τον παράδεισο , όλο και τον νοσταλγεί και θέλει να γυρίσει σ’ αυτόν .
    Μέχρις ένα σημείο είναι έμφυτη αυτή η τάση του ανθρώπου ` για επιστροφή στο παρελθόν .
    Εξ ίσου όμως είναι έμφυτη και η περιέργειά του και η τάση του ανθρώπου να γνωρίζει και να διαλύει με τη γνώση του κάθε αυταπάτη , όπως αυτή που θεωρεί , ότι ο δρόμος και τα σοκάκια είναι δημόσιος χώρος ,και άρα κάνω ό’τι γουστάρω .

    Σωστά , ο δρόμος είναι δημόσιος , όμως η ησυχία και ο ύπνος είναι ιδιωτικά !!

Απαντήστε στον/η Φώτης Κουκουφίκας Cancel reply

Η διευθυνση email σας ΔΕΝ θα δημοσιοποιηθεί(ενημερωθείτε για την πολιτική ανάρτησης σχολίων στο fouit.gr απο εδώ) *

*

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.