Στην αλλαγή του χρόνου… (του Νίκου Μπουτσιάδη)

Μια ανάσα από το 2019. Δεν είναι μόνο ότι το 2018 πέρασε σαν το νεράκι που τρέχει. Είναι ότι ξαφνικά, πληκτρολογώντας «2019» συνειδητοποιώ ότι έχουν περάσει ήδη 59 ολόκληρα χρόνια της ζωής μου!
Πότε αλήθεια πέρασαν!
Τέτοιες μέρες, παραμονές του νέου έτους, συνήθως όλα τα σπίτια είναι στολισμένα, ο κόσμος γλεντάει, τα μαγαζιά, οι δρόμοι σφύζουν από ζωή. Αληθινά ή επιφανειακά, αλήθεια; Είναι μεγάλη συζήτηση.
Ο παλιός χρόνος φεύγει και κουβαλά θύμησες καλές και λιγότερο καλές για τον καθένα από εμάς. Θυμόμαστε μέρες όμορφες, χαρούμενες και ελπιδοφόρες, αλλά και μέρες που εμπεριείχαν την πρόκληση, τη στενοχώρια, τη δυσκολία. Προσωπικά, αυτός ο χρόνος ήταν ένας όμορφος χρόνος, πρωτίστως γιατί ήμουν καλά στην υγεία, εγώ και τα πρόσωπα που αγαπώ. Είχαμε οικογενειακώς τα απαραίτητα, καλύψαμε σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες μας, χωρίς χρέη και δύσκολες υποχρεώσεις, πράγμα καθόλου αυτονόητο στις μέρες που ζούμε.
Όσο, όμως, ευγνώμων και να είμαι για όλα όσα έχω, κακίζω τον εαυτό μου κάθε φορά που η ρουτίνα και η γενικότερη αίσθηση μιζέριας που και μένα με έχει επηρεάσει, με κάνει πολλές φορές να μην εκτιμώ όλα όσα έχω, τουλάχιστον όσο θα έπρεπε.
Έχω, λοιπόν, πολλά «συγγνώμη» να ζητήσω.
Πρώτα από τη σύζυγό μου, τα παιδιά μου, τη μητέρα μου, όλους τους συγγενείς μου, τους φίλους μου και όλους τους συναδέλφους και συνεργάτες των επαγγελματικών μου ασχολιών, για όλα όσα τους έχω πει και… «σύρει» τη χρονιά που πέρασε.
Συγγνώμη για όλες τις φορές που ήμουν ανυπόφορος, αυστηρός με τους ανθρώπους γύρω μου, απαιτητικός.
Συγγνώμη για τις φορές που δεν τους χαμογελούσα, που έχανα τη διάθεσή μου από την σωματική και πνευματική κούραση, αλλά και από την πρόθεσή μου, να τους αλλάξω με βάση τα δικά μου πρότυπα.
Εύχομαι ο νέος χρόνος που παίρνει σειρά, να φέρει καλύτερες μέρες, με περισσότερη πίστη και αγάπη, όραμα και υγεία, για όλο τον κόσμο. Εύχομαι από αύριο να μην υπάρχουν άστεγοι, παιδάκια που πεινάνε, ηλικιωμένοι που τρώνε από τα σκουπίδια. Εύχομαι σε όλους, η εσωτερική μας ενδοσκόπηση να οδηγήσει εγγύτερα στην αυτογνωσία. Να χαιρόμαστε με αυτά που έχουμε. Να εστιάζουμε σε εμάς, όχι στους άλλους. Να ανοίξουμε τις καρδιές και τα σπίτια μας. Να δίνουμε σημασία στη φιλία και τη συντροφικότητα, να καταφέρουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Γιατί η μιζέρια γύρω μας πολλές φορές βγάζει στην επιφάνεια τον κακό εαυτό μας. Μακάρι να τα καταφέρουμε!
Το 2019 είναι στο κατώφλι μας. Ας ανοίξουμε διάπλατα την πόρτα της ψυχής μας και ας το κεράσουμε κάτι γλυκό για να μας γλυκάνει!
Χρόνια πολλά!
Ο Νίκος Μπουτσιάδης είναι διευθυντής της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καστοριάς