Σαν σήμερα το 1948: Η μάχη του Καλοχωρίου (φωτο)

https://2.bp.blogspot.com/-uj1xETGarhA/VtDHCE5_v5I/AAAAAAAAUaE/AqBUmpE8pwI/s1600/1.jpg

Στο Καλοχώρι Καστοριάς βρισκόταν κατά τον μήνα Μάρτιο του έτους 1948 ένας Λόχος στρατιωτών του 575 Τάγματος Πεζικού και το υπεράσπιζε από τους αντάρτες της γύρω περιοχής. Οι περισσότεροι στρατιώτες του Λόχου αυτού ήταν οχυρωμένοι στην οικία Παπαρίζου, που βρισκόταν στην άκρη του χωριού και είχαν τα πολυβόλα τους στραμμένα προς τα υψώματα της Πτεριάς. Το μεσημέρι της 3 Μαρτίου 1948 ο Λόχος αυτός έλαβε διαταγή να μετακινηθεί απ’ το Καλοχώρι και να μεταβεί στη Μεσοποταμία (;) και αυτό έγινε.
Όταν οι αριστερόφρονες κάτοικοι του Καλοχωρίου αντιλήφτηκαν την αναχώρηση του Λόχου ειδοποίησαν σχετικώς τους αντάρτες που βρίσκονταν στα γύρω βουνά. Τότε αυτοί αποφάσισαν να επιτεθούν μόλις θα νύχτωνε στο χωριό για να το καταλάβουν και να το δηώσουν. Όμως, κατά το ηλιοβασίλεμα της ίδιας ημέρας κατέφθασε στο Καλοχώρι ένας άλλος Λόχος στρατιωτών, του 574 Τάγματος, σε αναπλήρωση αυτού που είχε ήδη αποχωρήσει, και οι στρατιώτες του επάνδρωσαν αμέσως όλες τις προκαθορισμένες αμυντικές θέσεις του οικισμού.

Όταν νύχτωσε, οι αντάρτες επιτέθηκαν με πρωτοφανή λύσσα στο χωριό. Επακολούθησε μια σφοδρή μάχη με πυρά τυφεκίων, πολυβόλων, όλμων, χειροβομβίδων, μπαζούκας και πυροβόλων. Οι αντάρτες ορμούσαν με πείσμα και αγριότητα και οι στρατιώτες αμύνονταν με αυτοθυσία και ηρωισμό. Οι σφοδρότερες επιθέσεις των ανταρτών γίνονταν προς ένα πετρόκτιστο πολυβολείο του στρατού, που βρισκόταν μπροστά στην οικία του Σωτήρη Μιρκόπουλου και προστάτευε τα νώτα του Λόχου. Το πολυβολείο αυτό το υπεράσπιζαν με ακατάβλητο σθένος δύο γενναιότατοι πολυβολητές μας, ο Θεοδωρίδης από κάποιο χωριό της Κοζάνης και ο Γιάννης Κυριακίδης απ’ το Κρανοχώρι Καστοριάς. Αυτοί οι δύο ήρωες απέκρουσαν επιτυχώς όλες τις επιθέσεις με χειροβομβίδες και μπαζούκας των αφιονισμένων ανταρτών και τους προξένησαν με τα πολυβόλα τους σημαντικές απώλειες.

Κατά τις πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας 4 Μαρτίου 1948 οι αντάρτες τράπηκαν σε φυγή νικημένοι, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης 10-15 νεκρούς, ενώ ο νικητής στρατός μας είχε μόνο μερικούς τραυματίες και κανένα νεκρό.
Αμέσως μετά τη μάχη οι κάτοικοι του Καλοχωρίου πανηγύρισαν τη λαμπρή νίκη των γενναίων στρατιωτών μας, τους αποθέωσαν όλους και ιδιαίτερα τους δύο ατρόμητους και ακατάβλητους πολυβολητές, τον Θεοδωρίδη και τον Γιάννη Κυριακίδη.

Αφήγηση του Αλέκου Σαββόπουλου,
Καστοριά 30 Μαρτίου 2014.
Καταγραφή Γιώργου Τ. Αλεξίου.

Φωτογραφία επάνω: Η μητέρα Ελλάς σκέπει και καθοδηγεί στη μάχη τον Έλληνα στρατιώτη περιόδου 1946-9.
Ανάγλυφη παράσταση στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καστοριάς.

https://1.bp.blogspot.com/-X3g2WZOnte8/VtDIWqYGjJI/AAAAAAAAUaQ/Wrjgh06eixE/s1600/3.JPG
Το εικονοστάσι στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καλοχωρίου Καστοριάς
https://1.bp.blogspot.com/-VrKORfqBIg0/VtDI0kC-JqI/AAAAAAAAUaY/rMG8uTuSkv8/s1600/4.JPG
Σεπτοί τάφοι ηρώων στρατιωτών στο Στρατ. Νεκροταφείο Καλοχωρίου

 

https://2.bp.blogspot.com/-R8-d-2BEXRQ/VtShgmoOaVI/AAAAAAAAUf0/F0f9UojhLD0/s1600/478%2B031.JPG
Ο αείμνηστος Αλέκος Σαββόπουλος

fos-kastoria.blogspot.gr

 

1 σχόλιο

  1. Η άλλη Θέαση της Ιστορίας

    Προσκλητήριο των Καλοχωριανών που χάθηκαν την περίοδο 41-49

    1. Αθανάσιος Χατζής
    2. Κύρος Παπαβασιλείου
    3. Ελένη Παπαβασιλείου
    4. Ιορδάνης Καλιμάνης
    5. Ευάγγελος Μιρκόπουλος
    6. Γρηγόριος Καλιμάνης
    7. Ιωάννης Δημόπουλος
    8. Θεόδωρος Βλάχος
    9. Ευάγγελος Βλάχος
    10. Αθανάσιος Παπαρίζος
    11. Ζήσης Καλιμάνης
    12. Αλέξανδρος Καλιμάνης
    13. Βασίλειος Χριστόπουλος
    14. Ιωάννης Δημήρκος
    15. Μάρκος Ανθιμου
    16. Αχιλλέας Γαστόπουλος
    17. Παύλος Γαστόπουλος
    18. Θεοχάρης Κύρου
    19. Φλώρος Κύρου
    19. Γεώργιος Βλάχος
    20. Σπύρος Μιρκόπουλος
    21. Χαράλαμπος Νοβάτσης
    22. Πολύξένη Χατζή
    22. Βασίλειος Πετρόπουλος
    23. Νικόλαος Πετρόπουλος
    24. Αναστάσιος Μυλωνάς
    25, Παναγιώτης Θυμιόπουλος
    26. Στέργιος Τασαλούκης

    ……και άλλοι τόσοι που δεν κατάφερε να βρει ο αείμνηστος Γ. Δ. Γκάσας εκ Γέρμα ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ.

    Εκεί στο Καλοχώρι δεν υπάρχει το Ιστορικό Μνημείο του Χωριού; Τόσοι Καλοχωριανοί χάθηκαν …. Λησμονήθηκαν όλοι; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αδιαφορεί για την τοπική Ιστορία…..; Τολμήστε του χωρίς διακρίσεις……..

    Και όμως τίποτε δεν έχει λησμονηθεί……………….

    Τα σέβη μου

    Πηγή: Γκάσας. Δ. Γ. (1992). Οι Αθάνατοι της Καστοριάς 1940-1949 (Αυτοέκδοση)) σελ: 131-135