“Οι νέοι μας ήρωες” (του Νίκου Δόικου)

Αν έχει μια θετική πλευρά η πανδημία, ίσως είναι η ευκαιρία που παρέχει να αναθεωρήσουμε τις αξίες μας, τα προτάγματα μας, να γνωρίσουμε και , προπαντός, ν’ αναγνωρίσουμε εκείνους που πάντα μοχθούν για μας,
Γιατρούς (ξέρετε τα «γιατρουδάκια»), Νοσηλευτές, όλους τους Εργαζόμενους στα νοσοκομεία, Σώματα Ασφαλείας (ξέρετε οι «μπάτσοι»), Ένοπλες Δυνάμεις, Λιμενικό Σώμα, Δασκάλους και Καθηγητές, Εργαζόμενους τροφοδοσίας, Ντελιβεράδες, Εργαζόμενους στο Δημόσιο, στους Δήμους, στις Τράπεζες όλους όσους εργάζονται για την δική μας υγεία, ασφάλεια και ευζωία και όλους όσους ξέχασα να αναφέρω.
Ιδίως στους Νέους Ήρωες της Καστοριάς αφιερώνεται το παρακάτω μικρό ποιητικό αποτόλμημα.
Νίκος Δόικος –  ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΣ ΗΡΩΕΣ
Ν’ ανάψουμε
Απόψε τις φωτιές
Στο βράχο μεσοπέλαγα
Ολόγιομα ιστία
Σημαίες αναπεπταμένες
Ιδέες αναπεπταμένες
Εμπρός το Κάλλος
Εμπρός η Πόλη
Εμπρός η Ανάσταση
Εμπρός οι νέοι μας Ήρωες
Πίσω να μείνουν οι σκιές
Ό,τι αγκύλωσε τις αγκαλιές
Ό,τι στέγνωσε τα όνειρα
Ό,τι πίκρανε τα λόγια
Ό,τι μας έκανε αναλώσιμους