Το σουρεαλιστικό ταξίδι ενός Καστοριανού από τη Σερβία στη Θεσσαλονίκη με λεωφορείο 

Κατά τα φαινόμενα, τα τεστ στις εισόδους της χώρας είναι ένα ανέκδοτο (το οποίο είναι ομολογουμένως αστείο) – ένα ανέκδοτο το οποίο ίσως να μη μάθουμε ποτέ πόσο κόστισε και τι αποτελέσματα είχε

Τόπος κατοικίας: Καστοριά (το επίκεντρο της επιδημίας στην Ελλάδα). Τόπος διαμονής πριν το ταξίδι: Βελιγράδι (ένα από τα επίκεντρα στη Σερβία). Αλλά για κάποιο λόγο ο “Τάκης ο Αλγόριθμος” δε με θεώρησε ως αξιόλογη περίπτωση για τεστ. Παρ’ όλα αυτά, η συμβία μου  επιλέχθηκε για τεστ.

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ 
Κάπου απέναντι από το σταθμό. Δρομολόγιο; Από Σερβία για Ελλάδα – και συγκεκριμένα, από Βελιγράδι για τη νύμφη του Βορρά, την πιο ερωτική πόλη της Ελλάδας, την οοο-οοο-ομορφή Θεσσαλονίκη.
Λίγο νωρίτερα έχει έρθει η ξαφνική είδηση πως η Ελλάδα αποφάσισε να μην ανοίξει τελικά τα σύνορα με Βόρεια Μακεδονία, άρα θα ταξιδέψουμε μέσω Βουλγαρίας. Νο πρόμπλεμ.
Δύο μέρες νωρίτερα έχω συμπληρώσει την απαραίτητη φόρμα ταξιδιώτη (στο gov.gr, beta βέρσιον – κι αυτό κάτι σημαίνει), έχω τυπώσει για παν ενδεχόμενο το QR code που μου στείλανε, και είμαι έτοιμος.
Φυσικά, είχα την περιέργεια να δω και τι πληροφορίες περιέχει το QR code και γι’ αυτό το λόγο το πέρασα από ένα online QR reader: Οι πληροφορίες είναι απλά αυτές που εγώ ο ίδιος, οικειοθελώς συμπλήρωσα στη φόρμα. Τίποτα το ύποπτο, τίποτα το μεμπτό, τίποτα το συνωμοσιολογικό. Όλα καλά. Έχω μια μάσκα στην κωλότσεπη γιατί υποθέτω ότι θα είναι απαραίτητη σε κάποιο σημείο – είτε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, είτε σε κάποιο συνοριακό πέρασμα. Κάποια στιγμή φτάνει και το λεωφορείο, φορτώνουμε βαλίτσες, δίνω εισιτήρια, ανεβαίνω, και μένω κάγκελο. Κανείς δε φοράει μάσκα ή γάντια, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος: Όλοι οι επιβάτες φοράνε
Η συνέχεια στο lifo.gr