Δημήτρης Κοντονίνας: Ο πιο δύσκολος αντίπαλος μου είναι ο εαυτός μου

Τι σημαίνει ο όρος «πρωταθλητής»; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ;  Πέρα από τις στενές έννοιες ποιος είναι ο ουσιαστικός πυρήνας αυτής της λέξης;

Δεν μπορούμε να σας την αποδώσουμε με κάποιον ορισμό, μπορούμε όμως να σας δώσουμε ένα ηχηρό παράδειγμα.

Ο Δημήτρης Κοντονίνας από την Καστοριά είναι ο χρυσός πρωταθλητής Ελλάδος στην κατηγορία των μεταμοσχευμένων.

Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο

Ο ίδιος μιλάει στο Πινάκιο για τις δύσβατες ανηφόρες της ζωής του, για τις δύο φορές που χρειάστηκε μόσχευμα, για τις κατακτήσεις του αλλά και για τον πιο δύσκολο αντίπαλο που είναι ο…εαυτός του! Στέλνει μήνυμα και για τη δωρεά οργάνων και μας ζητά απλά να ενημερωθούμε γι’ αυτήν.

Για να αντιληφθείτε το μέγεθος του αθλητή ο Δημήτρης Κοντονίνας μετρά 5 πανελλήνια πρωταθλήματα και 1 πανευρωπαϊκό.

Στην παγκόσμια κατάταξη είναι στη δεκάδα και σκοπεύει να ανεβάσει ταχύτητα για πιο υψηλούς στόχους κόντρα σε όλους και σε όλα!

Δημήτρη Κοντονίνα είσαι ο  χρυσός πρωταθλητής Ελλάδος στην ποδηλασία, στην κατηγορία μεταμοσχευμένων. Θέλουμε να μας διηγηθείς λίγο το story σου, γιατί πολλοί δεν το γνωρίζουν. Πως έγινες ένας «πρωταθλητής της ζωής»;

«Η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ΧΝΑ) διεγνώσθη στην ηλικία των 15. Για καλή μου τύχη βρέθηκα κοντά σε γιατρούς που είχαν τον τρόπο να μου μιλήσουν και να μου εξηγήσουν τι ακριβώς συμβαίνει και ποια θα είναι η εξέλιξη! Ανάμεσα στις συμβουλές που μου έδωσαν ήταν και αυτή της σωματικής άσκησης, κάτι που θα βοηθούσε την κατάσταση μου σε εκείνη τη φάση αλλά θα ήταν και καλή ευκαιρία για να προετοιμάσω το σώμα μου για τη μεταμόσχευση. Η ποδηλασία ήταν το πιο κοντινό άθλημα σε εμένα λόγο ηλικίας αρχικά. Το ποδήλατο είναι κάτι που το ξεκινάμε από νεαρή ηλικία για λόγους αναψυχής, στην πορεία μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για τις μετακινήσεις μας μέσα σε μια πόλη, με όλα τα οφέλη που αυτό προσφέρει ή να το αναπτύξουμε και να περάσουμε στο καθαρά αθλητικό – ανταγωνιστικό κομμάτι της ποδηλασίας. Όταν ξεκίνησα την ποδηλασία αρχικά ως οδηγία των γιατρών μου, είδα ότι είναι κάτι που μου αρέσει. Με βοηθάει σωματικά και ψυχολογικά, μου δίνει την ευκαιρία να εκφραστώ όταν οι λέξεις δεν βγαίνουν από μέσα μου και έτσι «κόλλησα το μικρόβιο». Στις επισκέψεις μου στο νοσοκομείο για την προετοιμασία της μεταμόσχευσης, γνώρισα ανθρώπους με την ίδια διάγνωση που είχε γίνει σε μένα. Αυτοί οι άνθρωποι με ενημέρωσαν για τον ειδικό αθλητισμό και με έφεραν σε επαφή με τους ανθρώπους που σήμερα έχουν δημιουργήσει την Αθλητική Ομοσπονδία Νεφροπαθών & Μεταμοσχευμένων (ΑΟΝΜ). Η πορεία ήταν ανοδική για εμένα μετά την επαφή μου με την ΑΟΝΜ, κατακτώντας πανελλήνια μετάλλια, πανευρωπαϊκό μετάλλιο και πολύ καλές θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη».

Αισθάνθηκες ποτέ πως η ζωή σε πάει μόνο σε ανηφόρα;

Η συνέχεια στο pinakio.gr