Η ιστορία του Γιώργου Αμανατίδη που συγκίνησε (βίντεο)

Στην εκδήλωση της ΠΑΕ Χανιά “Πάθος που ΑΞΙΖΕΙ” η ομιλία που καθήλωσε τον κόσμο που παρευρέθηκε στο ΚΑΜ ήταν αυτή του Καστοριανού Γιώργου Αμανατίδη, όταν ξετύλιξε το κουβάρι του πώς υπέγραψε ο ίδιος το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο.

Με αφορμή τα επαγγελματικά συμβόλαια που πρόσφερε η ΠΑΕ στους νεαρούς Αντώνη Τριανταφυλλάκη και Κλέντι Μυφτάρι ο τεχνικός σύμβουλος του Δικτύου Ακαδημιών και παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής γύρισε τον χρόνο πίσω στο μακρινό 1990. Όταν από την Αστραπή Μεσοποταμιάς, ομάδα του τόπου του στην Καστοριά, βρέθηκε στη Β’ Εθνική για τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Η διαδρομή όπως περιέγραψε και ο ίδιος ήταν… δύσβατη και έπρεπε να “ματώσει” για να καταφέρει μετά από αρκετούς μήνες προσπάθειας και υπομονής να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο. Αφού πρώτα τον είχε απορρίψει με άσχημο τρόπο καταξιωμένος προπονητής στην Καστοριά, τον οποίο δε θέλησε να κατονομάσει.

Το athlitiko απομαγνητοφώνησε λέξη – λέξη όσα ανέφερε ο Γιώργος Αμανατίδης, που κάποια στιγμή συγκινήθηκε και βούρκωσε φέρνοντας στο μυαλό του ξανά τις δύσκολες στιγμές που πέρασε πριν από 30 χρόνια.

Αναλυτικά όσα είπε:

«Με έχει δει ένας παλιός παίκτης-προπονητής του Απόλλωνα Καλαμαριάς και έχει πάει στον πρόεδρο και του έχει πει «πρέπει να πάρεις αυτόν τον πιτσιρικά, θα βγάλεις λεφτά από το ποδόσφαιρο». Έβαλε ένα δικό του άνθρωπο στην Καστοριά και με παρακολουθούσε και ήξερε τα πάντα για μένα.Κάποια στιγμή μου έρχεται η πρόταση να πάω να μιλήσω με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Το μαθαίνουν αυτό οι διοικούντες στην Καστοριά και λένε αυτό δε γίνεται, πρέπει ο Αμανατίδης να έρθει στην ομάδα του νομού. Ο πρόεδρος της ομάδας μου, όπως έπρεπε, είπε ότι οφείλουμε να μιλήσουμε πρώτα με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, στη συνέχεια αν δε συμφωνήσουμε θα θέλετε να έρθει στην Καστοριά; Και είπαν και βέβαια τον θέλουμε. Πηγαίνουμε μιλάμε με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, τότε υπήρχαν συγκεκριμένες θέσεις επαγγελματιών, όπου ήταν όλες καλυμμένες. Ο τότε πρόεδρος κ. Μπαλτίδης μου λέει είναι όλες οι θέσεις των επαγγελματιών καλυμμένες, θα σε πάρουμε σαν ερασιτέχνη και στη συνέχεια μόλις ελευθερωθεί μία θέση θα σε κάνουμε επαγγελματία. Τότε του λέω πρόεδρε αν είναι έτσι τα παιχνίδια που θα πάρω στη Δ’ Εθνική θα είναι πιο ανταγωνιστικά και δε θέλω να έρθω σαν ερασιτέχνης, σε ευχαριστώ πολύ.

Μπήκαμε στο ταξί για να επιστρέψουμε, σε μία περιοχή για να επιστρέψουμε, επειδή τότε δεν υπήρχαν τα κινητά τηλέφωνα, στη Χαλκηδόνα, σταματάμε και παίρνουμε τηλέφωνο από ένα περίπτερο στη διοίκηση της Καστοριάς. Μιλάμε με έναν υπεύθυνο και μας λέει «να μιλήσω πρώτα με τον προπονητή της ομάδας». Δε θα σας αποκαλύψω το όνομα του προπονητή, γιατί είναι ένας καταξιωμένος προπονητής, που έχει πολλές επιτυχίες και αξίζει τον σεβασμό όλων μας, αλλά σε μένα δεν ήταν αυτό που περίμενα, δε φέρθηκε με τον αντίστοιχο τρόπο. Η απάντηση του προπονητή ήταν «τώρα που δε συμφώνησε με την Καλαμαριά να πα να βοσκήσει τα πρόβατα του πατέρα του».

Παίρνω τον πρόεδρο της ομάδας μου, του λέω πρόεδρε γύρισε πάμε να υπογράψουμε στην Καλαμαριά. Μου λέει ερασιτέχνης; Ναι του λέω ερασιτέχνης. Πάλεψα μέχρι τον Δεκέμβριο, κάνοντας προπονήσεις με την πρώτη ομάδα και πραγματικά ο προπονητής, ο κ. Γούναρης, με χρησιμοποιούσε ως παράδειγμα προς μίμηση σε όποια συνέντευξη και να έδινε έλεγε για εμένα, με αποτέλεσμα όλος ο κόσμος να ξέρει τον Αμανατίδη, χωρίς να έχει παίξει πουθενά στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή ελευθερώνεται μια θέση στο ρόστερ της ομάδας, γιατί υπήρχαν τεράστια οικονομικά προβλήματα και ένας ποδοσφαιριστής παίρνει την οικογένειά του και φεύγει. Τότε με καλούν στα γραφεία να μου πουν ότι θα υπογράψω επαγγελματικό συμβόλαιο. Το θυμάμαι σαν τώρα που κάθομαι και περιμένω απ’ έξω από το γραφείο και ακούω μέσα τις συζητήσεις της διοίκησης, όπου ένας άνθρωπος δε συμφωνούσε να γίνω επαγγελματίας, λέγοντας ότι έπρεπε να προωθηθεί ένα παιδί της Καλαμαριάς και όχι ένα “ξένο” παιδί που ήρθε από την Καστοριά και ότι αν με προωθούσαν θα σταματούσε να βοηθούσε οικονομικά στη διοίκηση. Μετά από πέντε λεπτά βγήκε ο φίλος μου Γιάννης Τσαρσιταλίδης, γραμματέας του Απόλλωνα Καλαμαριάς, όπου μου λέει Γιωργάκη πήγαινε σπίτι να ετοιμάσω κάτι χαρτιά και θα σε φωνάξω να έρθεις να υπογράψεις.  Κατεβαίνοντας πηγαίνω στο περίπτερο, ο πατέρας μου τότε για να με συντηρήσει έκανε 2-3 δουλειές (αρχίζει να βουρκώνει)… Τον παίρνω τηλέφωνο και του λέω «γυρίζω πίσω, αυτοί εδώ με κοροϊδεύουν και δε γίνεται να είμαι 19-20 χρονών και να με θρέφεις εσύ. Θα γυρίσω πίσω να δουλέψω». Η απάντησή του ήταν «αν γυρίσεις θα σε κάνω μαύρο στο ξύλο. Θα μείνεις εκεί και θα κυνηγήσεις το όνειρό σου και τους στόχους». Κλείστηκα μία εβδομάδα στο σπίτι και πέρασε όλη η ομάδα, ο προπονητής και οι συμπαίκτες μου, για να με πείσουν να γυρίσω. Γύρισα μετά από μία εβδομάδα και αν πριν δούλευα διπλά από τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές το επόμενο διάστημα δούλευα πέντε φορές περισσότερο. Υπήρχε τέτοια… λύσσα για να αποδείξω πόσο άξιζα να πάρω αυτή τη θέση, όπου δε σταμάταγα νύχτα και μέρα. Κάποια στιγμή τον Φεβρουάριο φεύγει ακόμη ένας ποδοσφαιριστής λόγω οικονομικών προβλημάτων και ελευθερώνεται πάλι θέση και βρίσκομαι πάλι στην ίδια θέση, έξω από τα γραφεία, να περιμένω να υπογράψω επαγγελματικό συμβόλαιο και γίνεται η ίδια κατάσταση πάλι και ο ίδιος διάλογος «όχι να προωθήσουμε ένα άλλο παιδί και όχι τον Αμανατίδη». Για καλή μου τύχη στο συμβούλιο έχει μπει κάποιος Νώντας Καλατζάκης, όπου λέει «παιδιά τον Αμανατίδη τον θέλει ο προπονητής της ομάδας. Αν υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο την επόμενη μέρα θα παίξει, θα βοηθήσει. Είναι ένα παιδί που αξίζει και δικαιούται να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο. Αν δεν υπογράψει δε συμμετέχω στη διοίκηση πλέον. Τον άνθρωπο δεν τον ήξερα, ήταν ένας επιχειρηματίας της πόλης, όπου βοηθούσε γενικότερα την ομάδα. Υπέγραψα επαγγελματικό συμβόλαιο Τετάρτη βράδυ, την Παρασκευή έχει έρθει το δελτίο μου, την Κυριακή παίζω στην Καβάλα. Και δεν ξαναβγήκα… Και έκανα ό,τι έκανα, λίγα ή πολλά. Αλλά πραγματικά δε θα ήθελα κανένα από τα παιδιά που έχουμε και που υπάρχουν διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα να περάσει αυτά που πέρασα εγώ…».

Απομαγνητοφώνηση: athlitiko

athlitiko.gr

shares