Καστοριά: “Να γίνουμε όλοι εμείς παράδειγμα για τους νέους” (φωτογραφίες)

Κάποιος συμπολίτης σήμερα ήρθε αντιμέτωπος με ένα πρόβλημα.
Περνώντας από την περιοχή της Παναγιάς Φανερωμένης βρήκε σκουπίδια διασκορπισμένα σε όλη την περιοχή, απομεινάρια της χθεσινής νύχτας και φωτογραφίζοντάς τα κάλεσε όλους εμάς που βλέπαμε αυτές τις εικόνες ντροπής στα σοσιαλ μιντια να αναρωτηθούμε αν «ήταν η θα μπορούσε να είναι και το δικό μου παιδί εκεί»
Είδαμε το πρόβλημα λοιπόν, δείξαμε και με το δάχτυλο τον υπεύθυνο κάποιοι πάτησαν λάικ, κάποιοι άλλοι έβαλαν μια εξοργισμένη φατσούλα.
Λύθηκε το πρόβλημα ;
Όχι.
Ίσα ίσα αυτό καταδεικνύει ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα .
Όλοι βλέπουμε , όλοι παραπονιόμαστε, όλοι δείχνουμε με το δάχτυλο, όλοι ρίχνουμε ευθύνες σε κάποιον άλλον.
Στον Δήμο που δεν κάνει τη δουλειά του, στα παιδιά (που δικαίως νιώθουν την ανάγκη να βγουν έξω από το σπίτι), στον γείτονα που βλέπει αλλά δεν βγαίνει παραπέρα από την πόρτα του να σκύψει και να μαζέψει το σκουπίδι, στο σχολείο που δεν μαθαίνει τρόπους στα παιδιά , στους γονείς που δεν μαθαίνουν τη σωστή συμπεριφορά στα παιδιά τους, ακόμα και στα ζώα που λόγω ενστίκτου θα ανακατέψουν αυτά τα σκουπίδια για να βρουν τροφή.
Όλοι φταίνε για ένα πρόβλημα, που θα έπαυε να είναι πρόβλημα αν όλοι εμείς κάναμε το αυτονόητο, να αναλάβουμε δηλαδή την ευθύνη της φροντίδας αυτού της γης που μας φιλοξενεί.
Δεν είναι ζήτημα υποχρέωσης προς την φύση, ζήτημα χρέους προς την κοινωνία ή δήθεν στάσης ζωής για να δείξουμε μια εικόνα ευαισθησίας (άλλωστε Γκρέτα Τούνμπεργκ δεν μπορούμε να γίνουμε όλοι), είναι η έμφυτη ανάγκη που θα έπρεπε να νιώθουμε όλοι μας για προστατέψουμε και να φροντίσουμε το σπίτι μας .
Νιώσαμε την ανάγκη να μιλήσουμε σήμερα όχι να γίνουμε γνωστοί , να ακούσουμε μπράβο, να κερδίσουμε τα πολύτιμα λάικ σας στο facebook και το instagram, αλλά γιατί μας ενοχλεί απίστευτα το γεγονός πως τέτοιες ενέργειες, όπως η χθεσινή από τα παιδιά που παράτησαν τα σκουπίδια τους, θεωρούνται απ’ αυτούς αυτονόητες και φυσιολογικές και δεν γίνονται κατά λάθος ή από βλακεία, γιατί και τη βλακεία την κατανοούμε.
Και τελειώνοντας για να βοηθήσουμε όσο μπορούμε θέλουμε για να θέσουμε κάποια ερωτήματα που η απάντηση τους θα γίνει και η λύση στο πρόβλημα.
Ρωτάμε τους γονείς, ποιο είναι το παράδειγμα που δίνετε στα παιδιά σας;
Ρωτάμε τους εκπαιδευτικούς, ποια είναι η παιδεία που προσφέρετε στους νέους;
Ρωτάμε τον εαυτό μας, ποια είναι η ανιδιοτελής προσφορά μας σ’ αυτή την πόλη;
Και ζητάμε μόνο ένα πράγμα.
Να γίνουμε όλοι παράδειγμα για τους νεότερους, έχοντας πάντα σαν οδηγό πως τα λόγια είναι αέρας και οι πράξεις είναι αυτές που έχουν αξία!
Αναγνώστες του ΦΟΥΙΤ

Καστοριά: Το άλσος της Παναγίας Φανερωμένης φανερώνει την έλλειψη παιδείας (φωτο)

 

shares