Ο “κιτρινόμαυρος” αντιδήμαρχος Πέτρος Δοκόπουλος: Φτιάχνουμε Αρειανούς στην επαρχία – Φέτος ο καλύτερος Άρης (συνέντευξη)

Στο Yellow Radio 101,7 και στο “Box to Box”, μίλησε ο αντιδήμαρχος Καστοριάς, Πέτρος Δοκόπουλος, ο οποίος αφιέρωσε χρόνο για να εκφράσει την αγάπη και το πάθος του για τον Άρη, κι άλλα πολλά.

Ξεκίνησε, μιλώντας για την τουριστική σημασία της Καστοριάς: Η Καστοριά είναι μία πόλη που μπορείτε να επισκεφθείτε όλες τις εποχές. Έχει ιδιαίτερες φυσικές ομορφιές και χαρίσματα και προσφέρει πολλών ειδών τουριστικές επιλογές.

Η σχέση του με τον Άρη που μας πηγαίνει δύο δεκαετίες πίσω στον χρόνο: Είμαστε Αριανοί εδώ και πολλά χρόνια, είμαστε ιδρυτικά μέλη της Super 3 1994 του Άργους Ορεστικού. Τα φοιτητικά και εφηβικά μας χρόνια δεν  λείπαμε από το γήπεδο, είχαμε πάντα διαρκείας, περάσαμε από την Θύρα 3 και τελικά κατασταλάξαμε στην Θύρα 1. Με μεγάλη αναμονή και αγωνία περιμένουμε  πως και πώς να επιστρέψουμε στα γήπεδα. Εννοείται, επίσης, πως θα στηρίξουμε την ομάδα με εισιτήριο διαρκείας. Έχουμε ένα πλάνο με ανθρώπους που αγαπούν πολύ τον Άρη, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου και ο αντιδήμαρχος τουρισμού, θα αγοράσουμε μαζί διαρκείας για να επισκεπτόμαστε μαζί το γήπεδο.

Η Καστοριά είναι ένας πολύ σημαντικός πυρήνας φίλων του Άρεως, υπάρχει ο σύνδεσμος που συντηρεί και καλλιεργεί την αγάπη του Άρη, είμαστε και εμείς που από τις θέσεις μας, υπάρχουν και πολλοί φίλοι μας αριανοί στο δημοτικό συμβούλιο, είμαστε πολλοί.

Η πόλη έχει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι Αριανών, δεν θα ήταν υπερβολή να την ονομάζαμε κιτρινόμαυρη.

Μεταφέρεται το “μικρόβιο” του Άρη στα νέα παιδιά; Αυτό είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Άρη που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια, παρά τις δυσκολίες που η ομάδα έχει περάσει, συνεχίζει να παράγει φιλάθλους μέσω των ίδιων των φιλάθλων. Αυτό είναι γεγονός, πρέπει να το δεχτούμε, εμείς κάναμε τα παιδιά μας Αριανούς, όπως και εμείς, έτσι και τα παιδιά μας ακολουθούν το δικό μας παράδειγμα. Πέρα από την πόλη της Θεσσαλονίκης, υπάρχουν παιδάκια που φορούν την φανέλα του Άρεως.

Σχετικά με την φιλοξενία της ομάδας μπάσκετ του Άρη: Ναι, πριν 3 χρόνια ήταν η τελευταία φορά και φιλοξενήθηκε σε ένα από τα καλά μας ξενοδοχεία που πληρεί τις προϋποθέσεις για να φιλοξενήσει μία τόσο σημαντική ομάδα, έχουμε και τις κατάλληλες συνθήκες για μία πολύ καλή προετοιμασία. Νομίζω εκείνη την χρονιά, ήταν η χρονιά με τον κ. Αγγέλου, οπότε ήταν και ευκαιρία τα παιδιά μας να δουν από κοντά τους καλαθοσφαιριστές μας.

Για ένα παιδί που μεγαλώνει βλέποντας μία ομάδα μόνο από την τηλεόραση, καταλαβαίνετε ότι όταν θα δει του πρωταγωνιστές ζωντανά, θα χαρεί ακόμα περισσότερο. Την πρώτη φορά που πήγα τον μικρό μου γιο στο Κλεάνθης Βικελίδης, ήταν η ημέρα που βάλαμε 7 γκολ στην Ξάνθη και μάλιστα το είχε προβλέψει. Ο γιος μου θέλει και φανέλα του Άρη με το όνομα του πίσω.

Πρέπει να στηρίζουν δημόσια πρόσωπα τους “κίτρινους”; Όλα τα πρόσωπα που κατέχουν θέσεις στον δημόσιο βίο, καλό είναι να εκφράζονται και να βοηθούν την ομάδα στις δυσκολίες της, όπως αυτές τον τελευταίο καιρό. Δυστυχώς, όπως καταλαβαίνετε, εμείς είμαστε σε μία μικρή γωνιά της Ελλάδος και δεν ακουγόμαστε τόσο πολύ. Εμάς, ο αγώνας μας, είναι τοπικός, είναι να μεταλαμπαδεύσουμε την αγάπη για τον Άρη στα παιδιά μας και να κρατήσουμε ζωντανό το «κύτταρο» στην πόλη.

Πιστεύω πως ο Άρης είναι μεγάλη ομάδα που ακολουθείται από πολύ κόσμο. Σίγουρα που έχει ανθρώπους σε καίριες θέσεις, που όταν και εφόσον θέλουν να βοηθήσουν την ομάδα, θα το κάνουν.

Ο φετινός Άρης μέσα από τα μάτια του αντιδημάρχου: Βλέπω πως είναι συνέχεια της περσινής, υπάρχει ο κορμός, αλλά είναι νωρίς για να κρίνουμε, είμαστε σε καλό δρόμο και ελπίζουμε να δούμε και τις καινούριες μεταγραφές, να δέσουν και να κουμπώσουν στο υπόλοιπο σύνολο. Εμπιστευόμαστε τον προπονητή, τον πρόεδρο και την διοίκηση. Εγώ παρακολουθώ τον Άρη από το 1987 και δεν έχω δει καλύτερη πορεία του Άρη στο ποδόσφαιρο, παρ’ όλο που είμαι κυρίως μπασκετικός, από εκεί ξεκίνησα την αγάπη μου για τον Άρη, τα πρώτα μου βήματα ήταν στο Αλεξάνδρειο. Νομίζω, όμως, ότι τα τελευταία 10 χρόνια ασχολούμαι περισσότερο με το ποδόσφαιρο και αυτό έχει να κάνει με την παρακμή του μπάσκετ γενικότερα.

Οι δυσκολίες στον χώρο του μπάσκετ: Είναι μια μεγάλη πληγή, μία ιδιαιτερότητα. Ο γιος του νονού μου είναι ο Χαριτόπουλος, όλες οι φανέλες μας στο σπίτι είναι φανέλες του Δημήτρη. Όλοι μας αγωνιούμε και περιμένουμε μία εξέλιξη διαφορετική τα τελευταία χρόνια και να μην παλεύουμε για σωτηρία. Ο Άρης είναι πραγματικά μία πολύ μεγάλη ομάδα. Δυστυχώς δεν μπορεί να το καταλάβει ο νέος που δεν έζησε την δεκαετία του 1980 και να ζήσει την ενότητα που προσέφερε πανελλαδικά αυτή η ομάδα.

Όταν ερωτήθηκε για τον αγαπημένο του παίκτη στην φετινή ομάδα: Έχω μία ιδιαίτερη αδυναμία στον κ. Δεληζήση, θεωρώ ότι ο ρόλος του, πέρα από το ποδοσφαιρικό κομμάτι, στο οποίο δεν είναι αλάνθαστος, είναι καίριος μέσα στην ομάδα και στα αποδυτήρια. Από εκεί και πέρα, ο αγαπημένος μου παίκτης δεν παύει να είναι ο Ματέο Γκαρσία, περιμένουμε να κάνει μία χρονιά, εξίσου καλή με την προπέρσινη. Ο γιος μου προτιμάει τους τερματοφύλακες και χθες σχολίαζε τον Κουέστα. Μου αρέσει κι εμένα ο Κουέστα, βγάζει μία καλοσύνη ο άνθρωπος σαν προσωπικότητα. Ελπίζω να βελτιωθεί, να αποφύγει τα ισπανικά λάθη, διότι δεν τα κάνει μόνο αυτός. Το λάθος του τερματοφύλακα, είναι αυτό που θα κοστίσει περισσότερο στην ομάδα.

Συνέχεια στο yellowradio.gr