Έφυγε από τη ζωή η Καστοριανή γιατρός Μπέσσυ Μιχαήλ

Με βαθειά θλίψη αποχαιρετήσαμε στην Κηφισιά την σπουδαία γιατρό Βασιλική Μιχαήλ -Μέριανου και πάνω από όλα την ξεχωριστή φίλη.
Η Μπέσσυ μας ήταν ένας άνθρωπος με βαθύ στοχασμό,με όραμα και ακαταμάχητη θέληση, oξύτατο πνεύμα,ευρυμάθεια ,αγάπη για την μουσική ,χειμερινή κολυμβήτρια,συνδύαζε την εξωτερική κομψότητα με την έμφυτη ευγένεια και την αδιαπραγμάτευτη εντιμότητα.
Πολλές φορές ασυμβίβαστη.Είχε ως αρχή να συμφωνεί ότι διαφωνεί,όταν είχε διαφορετική άποψη και έτσι να πορεύεται.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε δίπλα στην λίμνη της Καστοριάς και ήταν μαθήτρια σε σχολείο που είχε δίπλα εκκλησία μοναδικό μνημείο του 10ου μχ αιώνα με τον Θεό ζωγραφισμένο στον θόλο,όπως συχνά της άρεσε να αναπολεί.
Η νύφη του Βορρά η Θεσσαλονίκη την φιλοξένησε σαν φοιτήτρια της Ιατρικής Σχολής.
Η Κέρκυρα της σημάδεψε την ζωή.Εκεί άρχισε να ασκεί την Ιατρική σαν Αγροτική γιατρός και εκεί συνάντησε και παντρεύτηκε τον κ. Φίλιππο Μέριανο πατέρα της πολυαγαπημένης της Αγγελικής.
Απέκτησε την ειδικότητα στην Αγγλία όπου έμεινε πέντε χρόνια.
Εργάσθηκε στην Αιμοδοσία του ΚΑΤ,ως επιμελήτρια και μετά στο Νοσοκομείο Αγία Σοφία.
Ασχολήθηκε με τα παιδιά που έπασχαν απο αναιμία Cooley σε συνεργασία με την γείτονα Μεσογειακή χώρα την Ιταλία.
Μέσα απο την εμπειρία αυτή και την ερευνητική της ενασχόληη εξεπόνησε την διδακτορική διατριβή της.
Αγάπησε την Αιμοδοσία σε όλο της το εύρος επιστημονικό και κοινωνικό.
Ασχολήθηκε με την Ανοσοαιματολογία και την ανέπτυξε στο Νοσοκομείο Μαρίκα Ηλιάδη.
Το 1992 μετεκπαιδεύθηκε ενταντικά στο London School of Economics στην Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού και στα συστήματα Ποιοτικού ελέγχου.
Αποτέλεσμα αυτής της εκπαίδευσης ήταν η εφαρμογή ποιοτικής διαχείρισης στο Τζάνειο νοσοκομείο και στο Αγία Όλγα .
Επέτυχε το 2000 την αυτοματοποίηση ΙSO9001
Το 2004 η Αιμοδοσία που διήυθυνε στο Αγία Όλγα απέκτησε την πρώτη πιστοποίηση στην Ελλάδα Νοσοκομειακού Εργαστηρίου απο τον ΕΛΟΤ.
Είχε πολλές δημοσιεύσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό με περίπου 200 επιστημονικές συναντήσεις,συγγραφή δύο βιβλίων,τριών μονογραφιών και συμμετοχή σε αρκετές κοινές εκδόσεις,αυτά συνοψίζουν αδρά το πλούσιο Επιστημονικό της έργο.
Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφερθώ στην σημαντική συνεισφορά της για την ίδρυση της Εταιρείας Εργαστηριακής Αιματολογίας Αιμοδοσίας και την πρόοδο των σκοπών αυτής με την σύγχρονη και πρωτοποριακή γνώση που διέθετε,ιδιαίτερα στον εκπαιδευτικό τομέα.
Στην οικογένειά της εκφράζω την βαθειά συμμετοχή στο πένθος τους.
Θα την θυμόμαστε με αγάπη και σεβασμό.
Καλό ταξίδι Μπέσσυ μου, καλή μου φίλη.
Ειρήνη Μποσινάκου-Παπαθανασίου