Ούτε και σήμερα ξύπνησα έξυπνη, Μαλβίνα Κάραλη

Μη με φοβάσαι όταν είμαι βλάκας…

 

Ούτε και σήμερα ξύπνησα έξυπνη.

Ευτυχώς. Και μήπως κοιμήθηκα έξυπνη;

 

Έρχεσαι το βράδυ να με πάρεις. Σταματάς μια γωνία παραπάνω. Για να στρίψεις εύκολα.

Τελευταία προβολή, έτσι και μπλέξουμε στην Πλάκα θα χάσουμε την έναρξη.

 

Μου αναβοσβήνεις τα φώτα. Βγαίνεις και μου κάνεις νεύμα: «έλα».

Στέκω και σου κάνω νεύμα. «Εγώ; Σε μένα το λες;».

 

Ξανανάβεις τα φώτα, φωνάζεις. «Έλα».

Σου ξανακάνω νεύμα. «Εγώ; Σε μένα το λες;».

 

«Όχι, στο Τίμιο Ξύλο. Τίμιο Ξύλο, έλα να σε πάω σινεμά».

Μη με φοβάσαι όταν είμαι βλάκας.

 

Είναι που νιώθω προστατευμένη. Ήσυχη. Ασφαλής.

Αν ισχύει η παρατήρησή μου, έξυπνος γίνεσαι όταν είσαι θυμωμένος.

 

Μπορεί για όσα έπαθες εξαιτίας της βλακείας σου.

Όταν είσαι προδομένος. Απαρηγόρητος.

 

Τότε βλέπεις φως. Επιτέλους, έξυπνος ξανά.

 

Όταν η ψυχική εξάντληση σε εκμηδενίζει τόσο

ώστε να μπορείς να σκέφτεσαι με το καλύτερο μυαλό σου.

 

Αυτό που αρνείται τις αυταπάτες.

Άρνηση της αυταπάτης λένε οι έξυπνοι, σημαίνει ευφυΐα.

 

Πλήρης άρση της αυταπάτης, γράφει ο Ντιούραντ, είναι ο κυνισμός.

Άρα ο κυνισμός είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της ευφυΐας.

 

Για μένα, πάλι, κυνικός είναι ο κακοπαθημένος.

Που τίποτα δεν του επέτρεψε να ξεχάσει.

 

Κανείς δεν τον χάιδεψε, δεν τον βοήθησε ώστε να αναλάβει.

Ούτε και σήμερα ξύπνησα κυνική.

 

(Σε ευχαριστώ. Δικό σου όλο, φίλε. Σταθερή μου, κατατεθειμένη αξία μου.

Πρώτη σημασία μου. Τίποτα δε φτάνει για να σ’ το ξεπληρώσω.)

 

Έλα τώρα, Κέικ. Γάβγισε να σε ακούσει στο τηλέφωνο.

Πες του πως χάρη σε αυτόν ο Θεός ανοίγει μαζί μας νέο γύρο.

 

Δοκιμάζει την αντοχή μας στο Καλό. Μην το λέμε δυνατά και μας ματιάσουν, αλλά αντέχουμε.

Ονειρευόμαστε.

 

Μπράβο καλό σκυλί. Ακόμα ένα γάβγισμα. Κάνε του αγάπες.

Πες του πως όλα πια εδώ, χάρη σε αυτόν, ισορροπία και τάξη.

 

Aπόσπασμα από το » Σαββατογεννημένη» της Μαλβίνας Κάραλη.

 

Πηγή: ithaque.gr

 

 

 

1 σχόλιο

  1. Το » Ευτυχώς » . Ευτυχώς ! ……

    » Ούτε και σήμερα ξύπνησα έξυπνη . Ευτυχώς ….»

    Αυτό το » Ευτυχώς » τα λέει όλα , γιατί αλλιώς δεν θά’σουνα άνθρωπος .

    Το καταλαβαίνεις ότι με τον άνθρωπο που πας να δεις την » τελευταία προβολή » , είναι καλύτερα να ζεις μαζί του με την » καρδιά » σου ( βλάκας ) , παρά με το » μυαλό » σου ( έξυπνη ) .
    Άσχετα αν αργότερα αποδειχθεί ότι είχες μια ακόμη αυταπάτη ( βλάκας ) .

    Η στιγμή όμως που πήγες για την » τελευταία προβολή » δεν ήταν αυταπάτη , αλλιώς δεν θα πήγαινες . » Ευτυχώς » . Ευτυχώς !!

    Ζούμε στο χρόνο . Ο χρόνος είναι ένα άθροισμα στιγμών . Δεν μπορείς να ακυρώσεις το χρόνο ( όλα ήταν αυταπάτη ) , κρατώντας άθικτες τις στιγμές του : είναι παραλογισμός .

    Πρέπει να το δεχτείς , να το πάρεις ν απόφαση , ότι η ζωή είναι ένα άθροισμα στιγμών : αυταπάτης και εγρήγορσης , καλών και κακών .

    Ο Βρεττάκος το είδε πολύ πιο ξεκάθαρα απ’ τη Μαλβίνα όταν συνέθετε :
    Κάποτε αφελής
    Κάποτε ανόητος
    κάποτε και ευφυής
    Προσόρμισε σ’όλες τις φάσεις του χρόνου του .

Σχολιάστε

Η διευθυνση email σας ΔΕΝ θα δημοσιοποιηθεί(ενημερωθείτε για την πολιτική ανάρτησης σχολίων στο fouit.gr απο εδώ) *

*

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.