Καστοριά: Κρυμμένοι θησαυροί πάνω από 1.700 μέτρα

Φτάνοντας στο τέλος του δασικού κακοτράχαλου δρόμου παρκάρεις το τροχοφόρο σου και κατεβαίνοντας αισθάνεσαι απότομα το δροσερό καθαρό αεράκι, να μην το χορταίνουν τα πνευμόνια σου. Κάνεις δυο διατάσεις ασυναίσθητα να ανοίξει περισσότερο ο θώρακας και αγναντεύεις την κορφή με ένα ανυπόμονο χαμόγελο , σκύβεις σφίγγεις περισσότερο τα χαλαρά κορδόνια, ταιριάζεις καλά στους ώμους το σακίδιο και ξεκινάς!
Ο αναβατικός άνεμος σύμμαχος σου σε ωθεί μέχρι τις πρώτες μικρές κοιλάδες εκεί πού συναντάς την μόνιμη Άνοιξη.
Πρώτο από μακριά ξεχωρίζει το Γέον ( geum coccineum) πορτοκαλοκόκκινο να φωσφορίζει βελούδινο η έρπουσα Μπρουκνθάλια (bruckenthalia spiculifolia) με τα πολυανθή κλώνια της μωβίζει σαν πινελιές ζωγράφου το έδαφος.
Εκεί ξεπετάγεται το αρκετά σπάνιο καί λεπτομίσχο (eriophorum angustifolium) νά αφήνει τα μαλάκια του ανακατεμένα στον γλυκό βοριά . Ο αέρας σου δείχνει το αρωματικό άγριο Κάρδαμο (cardamine pratensis) βασιλιάς τών μπαχαρικών με τα μικρά λεπτά ξέκλωνα άνθη του, να και το Γεράνι (Geranium) με τις κόκκινες φλέβες του, σκύβοντας να το μυρίσεις διακρίνονται μες στην βαθιά σκιά οι μυξομύκητες να αποδομούν ένα κομμάτι ξύλου.
Οι αρωματικοί κάλυκες έχουν ανοίξει από τις μπερδεμένες μυρωδιές τα μάτια μου αχόρταγα .. γύρισα την πλάτη μου έφυγα κατάλαβα ότι περισσεύει η παρουσία μου εδώ…
Νίκος Παναγιωτόπουλος